تامين هزينه هاي رسانه ملي به هر قيمتي!


تامين هزينه هاي رسانه ملي به هر قيمتي! تلويزيون را مي توان نماد هويت و شناسنامه فرهنگي يک کشور قلمداد کرد.

وحيد حاج سعيدي
داشتن مخاطب فراوان، اثرگذاري فوري، ضريب نفوذ بالا و دربرگيري اين رسانه آن را در زمره يکي از مهم ترين رسانه هاي ارتباط جمعي سراسر دنيا قرار داده است و با وجود توسعه ساير رسانه هاي ارتباط جمعي در دنيا، نگاه دولتمردان به اين رسانه تغيير نکرده است و گزينه اول مصاحبه هاي مهم و تاثيرگذار اکثر دولتمردان، تلويزيون است.

در کشور ما نيز پس از به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي شاهد تحولات گسترده اي در صدا و سيما بوديم و مسوولان با وعده ايجاد تغيير و تحول ساختاري و محتوايي در راديو و تلويزيون، به استفاده از متخصصان ،کارشناسان، هنر پيشگان، برنامه سازان و هنرمندان حرفه اي روي آوردند تا به زعم خودشان برنامه هايي متناسب با فرهنگ و ساختار اجتماعي جامعه و پرکردن اوقات فراغت به نحو شايسته توليد کنند و آن را هم رديف با دانشگاه در زمره يکي از کلاس هاي آموزشي بزرگ قلمداد کردند.

با توسعه روز افزون تکنولوژي و ظهور انواع و اقسام رسانه هاي ارتباط جمعي، رسانه ملي نه تنها در رقابت با رسانه هاي نوظهور توفيقي به دست نياورد بلکه از آرمان ها و اهداف مقدسي که نيز برايش در نظر گرفته شده بود به شدت فاصله گرفت و مخاطبان آن با سرعت بالايي در حال ريزش هستند. تغيير و تعويض مکرر مديران، دستمايه قرار دادن سوژه هاي کم رنگ و لعاب و غير واقعي در فيلم ها و سريال ها، به کار گيري مجريان معلوم الحال و چند لايه از لحاظ ساختاري و پوششي، تشويق مردم به پيشگويي نتايج فوتبال و واليبال و کسب درآمد ميليوني که شائبه ترويج قمار را در ذهن متبادر مي سازد، فقر تخصص در برنامه سازي و احترام به ذائقه مخاطب، اعمال سليقه در ممنوع التصويري برخي از افراد، عدم رعايت برخي قوانين نظير حق باشگاه ها، سانسور بي مورد و بي محتوي برخي آرم هاي شرکت ها و تصاوير ، روي آنتن بردن بيش از حد برخي چهره ها و سلبريتي ها تا جايي که امروز کمتر کسي است که نداند غذاي مورد علاقه علي پروين کتلت هاي مامان نصرت است و يا تعداد بخيه هاي روي سر و صورت فلان بازيکن چه تعداد است و ... باعث شد سطح اين رسانه از »دانشگاه خود خوانده« به »مدارس کپري« کاهش يابد!

هر چند نبايد منکر ساخت برخي فيلم ها و مجموعه هاي فاخر در اين رسانه شد ولي در مجموع بايد گفت حال عمومي رسانه ملي خوب نيست و به بيان ساده تر وخيم است و در حال حاضر با وجود اختصاص بودجه هاي دولتي و غير دولتي و بهره مندي از سود سرشار حاصل از تبليغات لايتناهي ديگ و پاتيل و ساير اشياء، ادوات و خدمات، کماکان مردم گريزي و سلب اعتماد مردم از اين رسانه ادامه دارد و حتي رضايت نسبي از اين دم و دستگاه چند هکتاري ديده نمي شود!

رسانه اي که مي توانست در نقش يک تاثيرگذار و راهبر، نقش عمده اي در آگاهي بخشي و ترويج امور صواب در جامعه ايفا کند، امروزه آلت دست فروشندگان ديگ و پاتيل و اپليکيشن ها شده و کار تا جايي از خرک در رفته است که ديگر، گردانندگان سيما براي برنامه سازي از اسپانسرها طلب ياري نمي کنند بلکه به اسپانسرها کمک مي کند تا در تلويزيون و در جهت کسب در آمد بيشتر برنامه ريزي کنند! با اين وجود بايد خداوند را شاکر باشيم که لابلاي برنامه هاي مربوط به معرفي اپليکيشن هاي متعددي که بود و نبود آنها تاثير چنداني در زندگي عامه مردم ندارد، رقابت هاي فوتبال و فوتسال و فيلم و سريال هم پخش مي شود!

 


تاریخ: 1403/08/01 08:55 ق.ظ | دفعات بازدید: 2240